Vakıa Suresinin Türkçe okunuşu ve Arapça yazılışı

Vakıa Suresinin Türkçe okunuşu ve Arapça yazılışı

Vakıa Suresinin Türkçe okunuşu ve Arapça yazılışı

Vâkıa sûresi Mekke’de nâzil olmuştur. Seksen bir ve seksen ikinci âyetlerinin Medine’de nâzil olduğu rivâyet edilmektedir. Rahman sûresi ile kuvvetli bir bağı vardır. Adını, birinci âyetteki vâkıa kelimesinden almıştır.

Vâkıa kelime olarak;  olay, savaş, çarpışma ve belâ demektir. Âyette ise, kıyâmet olayı, sayhası, hadisesi anlamındadır. Kıyâmet olayında çeşitli şiddetler meydana geleceği için, burada vâkıa diye anılmıştır.

Resulullah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) buyurdu ki: “Her kim her gece Vakıa Suresini okursa, ona asla fakirlik isabet etmez.” Kaynak : Beyhaki, Şu’abül-İmân, 2/491; İbni Sünni, Sahih, 680

Konunun altında Vakıa suresi ile ilgili sitemizde yer alan diğer konulara ulaşabileceğiniz linkleri vereceğiz.

Şimdi vakıa suresinin türkçe manasına geçelim.

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿١
1.İzâ vakaatil vâkıatu.
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢
2.Leyse li vak’atihâ kâzibetun.
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿٣
3.Hâfidatun râfiatun.
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿٤
4.İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿٥
5.Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).
فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿٦
6.Fe kânet hebâen munbessâ (munbessen).
وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿٧
7.Ve kuntum ezvâcen selâseten.
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿٨
8.Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymenet(meymeneti).
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿٩
9.Ve ashâbul meş’emeti mâ ashâbul meş’emet(meş’emeti).
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠
10.Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).
أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١
11.Ulâikel mukarrabûn(mukarrabûne).
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿١٢
12.Fî cennâtin naîm(naîmi).
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿١٣
13.Sulletun minel evvelîn(evvelîne).
وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿١٤
14.Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).
عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿١٥
15.Alâ sururin mevdûnetin.
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿١٦
16.Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿١٧
17.Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ﴿١٨
18.Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿١٩
19.Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).
وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠
20.Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢١
21.Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).
وَحُورٌ عِينٌ ﴿٢٢
22.Ve hûrun înun.
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿٢٣
23.Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).
جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿٢٤
24.Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿٢٥
25.Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿٢٦
26.İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿٢٧
27.Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).
فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿٢٨
28.Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿٢٩
29.Ve talhın mendûd(mendûdin).
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿٣٠
30.Ve zıllin memdûd(memdûdin).
وَمَاء مَّسْكُوبٍ ﴿٣١
31.Ve mâin meskûb(meskûbin).
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿٣٢
32.Ve fâkihetin kesîratin.
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿٣٣
33.Lâ maktûatin ve lâ memnûatin.
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿٣٤
34.Ve furuşin merfûatin.
إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ﴿٣٥
35.İnnâ enşe’nâ hunne inşââ(inşâen).
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿٣٦
36.Fe cealnâ hunne ebkâran.
عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿٣٧
37.Uruben etrâbâ(etrâben).
لِّأَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٣٨
38.Li ashâbil yemîn(yemîni).
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿٣٩
39.Sulletun minel evvelîn(evvelîne).
وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿٤٠
40.Ve sulletun minel âhırîn(âhırîne).
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١
41.Ve ashâbuş şimâli mâ ashâbuş şimâl(şimâli).
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿٤٢
42.Fî semûmin ve hamîm(hamîmin).
وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ ﴿٤٣
43.Ve zıllin min yahmûm(yahmûmin).
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤
44.Lâ bâridin ve lâ kerîm(kerîmin).
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿٤٥
45.İnnehum kânû kable zâlike mutrefîn(mutrefîne).
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِيمِ ﴿٤٦
46.Ve kânû yusirrûne alâl hınsil azîm(azîmi).
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧
47.Ve kânû yekûlûne e izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).
أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿٤٨
48.E ve âbâunâl evvelûn(evvelûne).
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ﴿٤٩
49.Kul innel evvelîne vel âhirîn(âhirîne).
لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿٥٠
50.Le mecmûûne ilâ mîkâti yevmin ma’lûm(ma’lûmin).
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿٥١
51.Summe innekum eyyuhâd dâllûnel mukezzibûn(mukezzibûne).
لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿٥٢
52.Le âkilûne min şecerin min zakkumin.
فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٥٣
53.Fe mâliûne minhâl butûn(butûne).
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿٥٤
54.Fe şâribûne aleyhi minel hamîm(hamîmi).
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿٥٥
55.Fe şâribûne şurbel hîm(hîmi).
هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿٥٦
56.Hâzâ nuzuluhum yevmed dîn(dîni).
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧
57.Nahnu halaknâkum fe lev lâ tusaddikûn(tusaddikûne).
أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿٥٨
58.E fe raeytum mâ tumnûn(tumnûne).
أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿٥٩
59.E entum tahlukûnehû em nahnul hâlikûn(hâlikûne).
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٦٠
60.Nahnu kaddernâ beynekumul mevte ve mâ nahnu bi mesbûkîn(mesbûkîne).
عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦١
61.Alâ en nubeddile emsâlekum ve nunşiekum fî mâ lâ ta’lemûn(ta’lemûne).
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ ﴿٦٢
62.Ve lekad alimtumun neş’etel ûlâ fe lev lâ tezekkerûn(tezekkerûne).
أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣
63.E fe raeytum mâ tahrusûn(tahrusûne).
أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿٦٤
64.E entum tezraûnehû em nahnuz zâriûn(zâriûne).
لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥
65.Lev neşâu le cealnâhu hutâmen fe zaltum tefekkehûn(tefekkehûne).
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦
66.İnnâ le mugramûn(mugramûne).
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧
67.Bel nahnu mahrûmûn(mahrûmûne).
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاء الَّذِي تَشْرَبُونَ ﴿٦٨
68.E fe raeytumul mâellezî teşrebûn(teşrebûne).
أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ ﴿٦٩
69.E entum enzeltumûhu minel muzni em nahnul munzilûn(munzilûne).
لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿٧٠
70.Lev neşâu cealnâhu ucâcen fe levlâ teşkurûn(teşkurûne).
أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ﴿٧١
71.E fe raeytumun nârelletî tûrûn(tûrûne).
أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ ﴿٧٢
72.E entum enşe’tum şeceratehâ em nahnul munşiûn(munşiûne).
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِينَ ﴿٧٣
73.Nahnu cealnâhâ tezkiraten ve metâan lil mukvîn(mukvîne).
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿٧٤
74.Fe sebbih bismi rabbikel azîm(azîmi).
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧٥
75.Fe lâ uksimu bi mevâkiin nucûm(nucûmi).
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦
76.Ve innehu le kasemun lev ta’lemûne azîm(azîmun).
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿٧٧
77.İnnehu le kur’ânun kerîm(kerîmun).
فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ﴿٧٨
78.Fî kitâbin meknûn(meknûnin).
لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩
79.Lâ yemessuhû illâl mutahherûn(mutahherûne).
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٨٠
80.Tenzîlun min rabbil âlemîn(âlemîne).
أَفَبِهَذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿٨١
81.E fe bi hâzâl hadîsi entum mudhinûn(mudhinûne).
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢
82.Ve tec’alûne rızkakum ennekum tukezzibûn(tukezzibûne).
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣
83.Fe lev lâ izâ belegatil hulkûm(hulkûme).
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿٨٤
84.Ve entum hîne izin tenzurûn(tenzurûne).
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥
85.Ve nahnu akrabu ileyhi minkum ve lâkin lâ tubsirûn(tubsirûne).
فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦
86.Fe lev lâ in kuntum gayra medînîn(medînîne).
تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿٨٧
87.Terciûnehâ in kuntum sâdikîn(sâdikîne).
فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨
88.Fe emmâ in kâne minel mukarrabîne(mukarrabîne).
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ ﴿٨٩
89.Fe revhun ve reyhânun ve cennetu naîm(naîmin).
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٩٠
90.Ve emmâ in kâne min ashâbil yemîn(yemîni).
فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٩١
91.Fe selâmun leke min ashâbil yemîn(yemîni).
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿٩٢
92.Ve emmâ in kâne minel mukezzibîned dâllîn(dâllîne).
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ ﴿٩٣
93.Fe nuzulun min hamîm(hamîmin).
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤
94.Ve tasliyetu cahîm(cahîmin).
إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿٩٥
95.İnne hâzâ le huve hakkul yakîn(yakîni).
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿٩٦
96.Fe sebbih bismi rabbikel azîm(azîmi).
sadakallahül azim.
Vakıa Suresinin Türkçe okunuşu ve Arapça yazılışı konumuzdan sonra Vakıa suresi ile ilgili diğer konularımıza aşağıdaki linklerden kolayca ulaşabilirsiniz.

Vakıa Suresinin fazileti ve sırları

Vakıa Suresi Hakkında Bilgi

Vakıa suresinin Türkçe Meali

Vakıa Suresinin Türkçe okunuşu ve Arapça yazılışı

Sosyal Medyada Paylaşın:

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Kategoriler
Sponsorlu Bağlantılar
Aşk Sözleri

oyunoynuyor.com