Ömür boyu ilim

Abbasî halîfelerinden Me’mûn, meclisindeki âlimlerle fıkhî mes’eleleri konuşurken, amcası İbrahim bin Mehdî içeriye girdi.

Me’mûn ona:

Amca, bu âlimlerin söyledikleri hakkında sen ne dersin? diye sordu. Amcası:

Ey mü’minlerin emîri! Çocukluğumuzda bizi, birtakım şeylerle meşgul ettiler. İhtiyarlığımızda da biz kendimizi meşgul ettik… Böylece ilimden mahrum kaldık, dedi.

Me’mûn, bunun üzerine:

Şimdi okumanızda ne mâni vardır? deyince, amcası:

Bizim gibi ihtiyarlara okumak yakışır mı? diye cevap verdi.

Me’mûn:

Evet, vallâhi ilim talebesi olarak ölmen, cehâlete kanaat ederek yaşamandan hayırlıdır, dedi.

Amcası:

Ne zamana kadar okumak bana yakışır? diye sorunca da, halîfe Me’mûn:

Hayat sana yakıştığı (yani hayatta olduğun) müddetçe… cevabını verdi.