Dünyaya çok gelip gittim – Yunus Emre Şiirleri
Beni bunda veribiyen, bilir ne işe geldim
Kararım yok dünyada, giderim yumuşa geldim
Dünyaya çok gelip gittim, erenler eteğin tuttum
Kudret ününü işittim, kaynayuben cuşa geldim
Sert söz ile gönül yıktım, od oldum canları yaktım
Sırrımı aleme çaktım, bu halka temaşa geldim
Aşık oldum şol ay yüze, nisar oldum bal ağıza
Nazar kıldım kara göze, siyah olup kaşa geldim
Ben oldum İdris terzi, Şit oldum dokudum bezi
Davud’un görklü avazı, ah edip nalişe geldim
Musi oldum Tur’a vardım, koç oldum kurbana geldim
Ali olup kılıç saldım, meydana güleşe geldim
Ay oldum aleme doğdum, bulut oldum göğe ağdım
Yağmur olup yere yağdım, nur olup güneşe geldim
Kal-ü kıylden geçenlere, yolda gözün açanlara
Anlayuben seçenlere, vakıa olup düşe geldim
Benim ol dertler dermanı, benim ol marifet kanı
Benim Musi-i-İmrani, Tur dağında aşa geldim
Yolum sana oldu durak, sabakın söyleyendir Hak
Yunus Emre’m dilinde, Hak olup dile düşe geldim
