Kani Armağanın – Yunus Emre
Ecel oku erdi cana, kafle göçtü dur deyeler
Gafil olan yolda kalır, tez yarağı gör deyeler
Anmaz idim ol Sultanı, ne işe gönderdi beni
Emanet verilen canı, gel issine ver deyeler
Çün can bedenden çekile, şol elif kamet büküle
Gözünden gevher döküle, gel merteben sor deyeler
Şöyle yürürken naz ile, adın deftere yazıla
Kara yerde ev düzile, gel günahkar gir deyeler
Kabrin sual eder sana, kani armağının bana
Armağansız gelen bunda, yılan çiyan yer deyeler
Münafıkın aklı şaşa, Rabbim bilmem deye haşa
Kabir dar ola kavuşa, Hak buyurdu kır deyeler
Mü’min olan gele dile, cevap vere güle güle
Cennet’ten huriler gele, kabrin dolu nur deyeler
Yunus sabret bu mihnete, bir gün eresin rahate
Yine Hakkın lütfu yete, gel Cennet’e gir deyeler
Gurbet - Necip Fazıl Kısakürek Dağda dolaşırken yakma kandili, Fersiz gözlerimi dağlama gurbet! Ne söylemez,…
Zehir - Necip Fazıl Kısakürek Çocukken haftalar bana asırdı; Derken saat oldu,derken saniye... İlk düşünce,beni…
Geçen Dakikalarım - Necip Fazıl Kısakürek Kimbilir nerdesiniz, Geçen dakikalarım Kimbilir nerdesiniz? Yıldızların,korkarım, Düştüğü yerdesiniz;…
Çocuk - Necip Fazıl Kısakürek Annesi gül koklasa, ağzı gül kokan çocuk; Ağaç içinde ağaç…
Dalgalar - Necip Fazıl Kısakürek Sarmış deniz kızları gibi dalgalar bizi, Uzun saçları gümüş, şeffaf…
Allah Dostu - Necip Fazıl Kısakürek Allah dostunu gördüm, bundan altı yıl evvel; Bir aksamdı…