Arif Nihat ASYA Çocuk ve Ağaç Şiiri
Çocuk, çok sevdi ağacı…
Verirdi ona, her kış
Çiçekleri olaydı!
Ağaç, çok sevdi çoçuğu…
Öperdi altın saçlarından
Dudakları olaydı!
Ve ona öptürmek için,
Eğilirdi yerlere kadar;
Yanakları olaydı!
Dökerdi önüne hepsini
Gümüşten, altından, sedeften
Oyuncakları olaydı!
Ve çoçuk gittikten sonra,
Böyle kalır mıydı ağaç?
Ne olurdu onunda
Bacakları olaydı,
Ayakları olaydı!
Arif Nihat Asya
Gurbet - Necip Fazıl Kısakürek Dağda dolaşırken yakma kandili, Fersiz gözlerimi dağlama gurbet! Ne söylemez,…
Zehir - Necip Fazıl Kısakürek Çocukken haftalar bana asırdı; Derken saat oldu,derken saniye... İlk düşünce,beni…
Geçen Dakikalarım - Necip Fazıl Kısakürek Kimbilir nerdesiniz, Geçen dakikalarım Kimbilir nerdesiniz? Yıldızların,korkarım, Düştüğü yerdesiniz;…
Çocuk - Necip Fazıl Kısakürek Annesi gül koklasa, ağzı gül kokan çocuk; Ağaç içinde ağaç…
Dalgalar - Necip Fazıl Kısakürek Sarmış deniz kızları gibi dalgalar bizi, Uzun saçları gümüş, şeffaf…
Allah Dostu - Necip Fazıl Kısakürek Allah dostunu gördüm, bundan altı yıl evvel; Bir aksamdı…