Kafesli evlerde ağlar çocuklar,
Odalarda akşam olurken henüz.
O zaman gözümün önünde parlar,
Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.
Ne vakit karanlık kaplasa yeri,
Başlar çocukların büyük kederi;
Bakınır, korkuyla dolu gözleri:
Ya artık bir daha olmazsa gündüz?
Gittikçe kesilir derken sedalar,
Gece; bir siyah el gözümü bağlar;
Duyarım, içime sığınmış, ağlar,
Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz…
1924
Necip Fazıl Kısakürek
Gurbet - Necip Fazıl Kısakürek Dağda dolaşırken yakma kandili, Fersiz gözlerimi dağlama gurbet! Ne söylemez,…
Zehir - Necip Fazıl Kısakürek Çocukken haftalar bana asırdı; Derken saat oldu,derken saniye... İlk düşünce,beni…
Geçen Dakikalarım - Necip Fazıl Kısakürek Kimbilir nerdesiniz, Geçen dakikalarım Kimbilir nerdesiniz? Yıldızların,korkarım, Düştüğü yerdesiniz;…
Çocuk - Necip Fazıl Kısakürek Annesi gül koklasa, ağzı gül kokan çocuk; Ağaç içinde ağaç…
Dalgalar - Necip Fazıl Kısakürek Sarmış deniz kızları gibi dalgalar bizi, Uzun saçları gümüş, şeffaf…
Allah Dostu - Necip Fazıl Kısakürek Allah dostunu gördüm, bundan altı yıl evvel; Bir aksamdı…