Padi\u015fahlar meclisinin kandili Sultan Mahmut Gazne’den kalk\u0131p Hintlilerle sava\u015fa gitmi\u015fti.<\/p>\n
Hintlilerin pek kalabal\u0131k olan ordular\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce can\u0131 s\u0131\u00adk\u0131ld\u0131, \u015fa\u015f\u0131rd\u0131. O adil sultan bir adakta bulundu; “e\u011fer” dedi, “Bu orduyu yenebilirsem, elde edece\u011fim b\u00fct\u00fcn ganimetleri yoksullara da\u011f\u0131tay\u0131m.” Nihayet sava\u015f bitti. Sultan Mahmut galip gelmi\u015f, say\u0131s\u0131z ganimetler elde edilmi\u015fti. O kara y\u00fczl\u00fc d\u00fc\u015fman bozulup da\u011f\u0131lm\u0131\u015f, ard\u0131na da bir par\u00e7as\u0131na bile kimse\u00adnin de\u011fer bi\u00e7emeyece\u011fi ganimetler b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
Sultan, hemen adamlar\u0131ndan birini \u00e7a\u011f\u0131r\u0131p dedi ki:<\/p>\n
– Bu ganimetleri yoksullara da\u011f\u0131t. \u00c7\u00fcnk\u00fc sava\u015ftan \u00d6nce Allah’a adakta bulunmu\u015ftum. \u015eimdi bu ada\u011f\u0131m\u0131 yerine getirmem la\u00adz\u0131m.”<\/p>\n
Herkes itiraz etti,<\/p>\n
– Bunca mal, bunca alt\u0131n de\u011fer bilmez bir avu\u00e7 yoksula verilir mi? Ya askere ver, memnun olsun, d\u00fc\u015fman\u0131na kinlenerek sava\u015fa haz\u0131rlans\u0131n, ya da emret hazi\u00adne ne g\u00f6t\u00fcrs\u00fcnler” dediler.<\/p>\n
Sultan teredd\u00fcde d\u00fc\u015ft\u00fc, d\u00fc\u015f\u00fcnceye dald\u0131. Ada\u011f\u0131m\u0131 yerine getirip yoksullara m\u0131 da\u011f\u0131tt\u0131ray\u0131m, yoksa dediklerini mi yapay\u0131m, diye \u015fa\u015f\u0131rd\u0131 kald\u0131. Tam o s\u0131rada Ebul H\u00fcseyn denen zeki bin meczup ordunun i\u00e7inden ge\u00e7iyordu. Sultan Mahmut onu uzaktan g\u00f6r\u00fcnce “hah” dedi, “\u015eu meczubu yan\u0131ma getir\u00adteyim, ona soray\u0131m, ne derse onu yapay\u0131m. \u00c7\u00fcnk\u00fc o ne asker tan\u0131r, ne de sultan. S\u00f6ylenecek s\u00f6z\u00fc sak\u0131nmadan s\u00f6yler.”<\/p>\n
Ebul H\u00dcseyn’i yan\u0131na \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131, olay\u0131 ona oldu\u011fu gibi anlatt\u0131.<\/p>\n
Meczup dedi ki:<\/p>\n
-Sultan\u0131m \u015fimdi iki \u015feyden birini yap\u00admak gerek. E\u011fer bir daha Allah’a i\u015fin d\u00fc\u015fmeyecekse merak etme; bunlar\u0131n dedi\u011fini yap, ada\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnme. Yok, bir za\u00adman gelecek, yine i\u015fin ona d\u00fc\u015fecekse utan, onlara uyma sa\u00adk\u0131n, ada\u011f\u0131n\u0131 yerine getir. Madem Allah sana yard\u0131m etti, i\u015fini d\u00fcze \u00e7\u0131kard\u0131; demek ki kendisine d\u00fc\u015feni yapt\u0131. Sana d\u00fc\u015fen i\u015f nerde peki? Ni\u00e7in s\u00f6z\u00fcn\u00fc yerine getirmiyorsun?<\/p>\n
Sonunda Sultan Mahmut ganimetin hepsini yoksullara da\u011f\u0131tt\u0131rd\u0131, sonu da ad\u0131 gibi Mahmut oldu.<\/p>\n
Kaynak: Mant\u0131ku’t- Tayr, Ku\u015f Dili, Ferid\u00fcddin Attar<\/p>\n