Cem Karaca Sözleri

Cem Karaca, 5 Nisan 1945 tarihinde İstanbul’da doğmuş, Türk rock müziğinin önemli isimlerinden biridir. Hem müzik kariyeri hem de sosyal ve siyasi duruşuyla tanınmıştır. Karaca’nın müzik hayatı, 1960’lı yılların sonunda “Apaslar” adlı grupla başladı. Daha sonra “Kardaşlar” grubunu kurdu ve solo kariyerine başladı.

Cem Karaca’nın şarkılarında genellikle toplumsal mesajlar ve politik eleştiriler yer alır. Özellikle 1970’li yıllarda Türkiye’deki siyasi duruşu nedeniyle pek çok şarkısı sansüre uğramış ve dönemin otoriteleri tarafından radyo ve televizyonlarda yayınlanması engellenmiştir.

1979 yılında askerlik nedeniyle yurtdışına gitmek zorunda kalan Cem Karaca, bu süreçte Fransa’ya yerleşmiş ve burada müzik kariyerine devam etmiştir. 1987 yılında Türkiye’ye dönen Karaca, müzik hayatına kaldığı yerden devam etmiştir.

Cem Karaca, Türk rock müziğinin yanı sıra arabesk tarzda da şarkılar seslendirmiştir. Toplumsal ve politik mesajları olan şarkı sözleri, onu Türkiye’de ve yurtdışında önemli bir figür haline getirmiştir. Cem Karaca, 8 Şubat 2004 tarihinde İstanbul’da hayatını kaybetmiştir. Ancak eserleri ve mücadeleci kişiliği, Türk müzik tarihinde önemli bir yerde durmaya devam etmektedir.

Cem Karaca Sözleri

İşte Türk rock müziğinin efsane isimlerinden Cem Karaca’ya ait bazı unutulmaz sözler:

Kimse bilmez içimdeki yangını, kimse bilmez sensizliği.

Kendim ettim, kendim buldum; yoruldum düşmanım, ben kimseyi kınamam.

Kendimden geçtim, kül oldum, kavruldum. Dost elinden yandım, ben kimseyi kınamam.

Yalnızım dostlar, yalnızım kaldım; sevdiklerim bir bir elimden kaydı.

Bir başkadır benim memleketim, insanları bir başka; benim güzel memleketim.

Namuslu namussuz, hırsız hırsız, yalanı dolanı yıkmaya geldik.

Bu dünya bir pazar, insan alım satımı; iki yakası bir araya gelmezmiş insanın.

Bırakın dağlar, bırakın dağlar, başı dumanlı dağlar.

Herkes gibiyim, herkes gibi, beni de vurdular herkes gibi.

Kervan yolda düzülür, kervan yolda yolda; nice nice nice yıllara.

Ey hayat, ey hayat, ne çabuk yoruldum senden.

Yorgun argın gidiyoruz sona doğru.

Yalnızım dostlar, yalnızım kaldım; sevdiklerim bir bir elimden kaydı.

Daha bitmedi, daha bitmedi, haydi dön geriye bak.

Gözlerim yaşlı, yağmur yağar içime.

Olmaz, olmaz böyle hikaye, dönemez ki geriye zaman.

Sen de bizdensin, bir gün sana da dokunur bu yalan dünya.

Hayat bir tren istasyonu, herkes kendi yolunda.

Birleşelim, hep birlikte, özgürlüğe koşalım.

Her şeyin bir sonu varmış, anladım.

Bir garip yolcu bu şehirde, düştüm yollara.

Uykudan uyanıyorum, düşlerim var.

Dost acı söyler, düşman güler yüz gösterir.

Dün bugündür, yarın da belki hiç gelmeyecek.

Gel, sarıl bana, düşlerim var, düşlerimde sen varsın.

Gözlerimden sakın sakın, içimde bir volkan var.

Gönül isterdi ki, sevgimiz sonsuz olsun.

İnsan bir kere sevebilir, bir kere sevilir.

Yollar uzun, dertlerim çok, bu şehirde benim neyim var?

Kendim ettim, kendim buldum; yoruldum düşmanım, ben kimseyi kınamam.

Kimse bilmez içimdeki yangını, kimse bilmez sensizliği.

Neyleyim dünyaya, her şey yalan, her şey fani.

Nerde, nerde, nerde benim yarim?

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey.

Şaşarım, şaşarım, nasıl da inanmıştım, sevdaya.

Yalnızlık güzel şey, anlarsın ya bazen.

Ağlamak yok, gülümse, dostuna gülümse.

Bir zamanlar umutlu, neşeli, şen şakrak bir delikanlıydım ben.

Gönül dağlarında bir kuş, kanat çırpmaya başladı.

Her şey geçer, zaman da geçer, zamanla her şey unutulur.

Dertlerim var, örtmeye çalışırım.

Her gelen, gideni aratır.

Kimseye yar olmaz, olmayız kimseye yar.

Yaşamak güzel şey be kardeşim.

Gel de bir bak, aynaya, aynada sen var mı?

Bırakın dağlar, bırakın dağlar, başı dumanlı dağlar.

Olmadı, olmadı, bir türlü olmadı.

Kervan yolda düzülür, kervan yolda yolda; nice nice nice yıllara.

Herkes bir şeylerden kaçar, ben her şeyden kaçarım.

Ben böyleyim işte, yollar yollar, düşler düşler.

Ben bir garip şarkıyım, türküler söylerim.

Herkes kendi yaralarıyla boğuşur.

Benimle oynayan kadın, canımı çok yaktı.

Gözlerim hep yollarda, gelecek diye beklediğim.

Kervan yolda düzülür, ama ben yolda değilim.

Herkes gibi olmak istemiyorum, ben farklıyım.

Yaralı bir kuş gibiyim, gökyüzünde kaybolmuş.

Bir başkadır benim memleketim, insanları bir başka; benim güzel memleketim.

Bir zamanlar umutlu, neşeli, şen şakrak bir delikanlıydım ben.

Düşlerim var, düşlerim var, her şeyi unutmak için.

Cem Karaca’nın bu sözleri, yaşamı, aşkı, hüzünü ve insanın iç dünyasını derinlemesine işleyen şarkılarından esinlenerek yazılmıştır.

Cem Karaca, sözleri derin anlamlar taşıyan ve toplumsal mesajlar veren şarkılarıyla Türk müziğine önemli katkılarda bulunmuş bir sanatçıdır.